بنا به درخواست همکاران  مبنی بر قراردادن بروشور شماره۳ و بروشور شماره۴  بر روی وب لاگ  این بروشورها تقدیم می گردد.

(قبلا این بروشورها به مناطق ارسال شده است.)

                   بروشور چهارم                  

 نكات چالش دار درس 8 از كتاب عربي1

نكته1-عبارت يا ليتَ (ص 36 ) ليتَ از حروف مشبهة بالفعل است و اگر بعد از ليتَ حرف ما بيايد ( ليتَما) هم مي تواند عامل باشد هم غير عامل بر خلاف (إنّما – أنّما ) كه غير عامل مي شوند .

نكته2 -اسم فاعل اگر از فعل معتل أجوف ساخته شود (عين الفعل )آن به همزه تبديل مي شود .مثال قَوَمَ بروزن فاعل ← قائم ، بَيَعَ ←بائع و اگراز معتل ناقص ساخته شود حرف عله تبديل به ياء مي شود : دَعَوَ← الداعي  ودرصورتيكه  نكره باشد در حالت رفع وجر ياء محذوف شده وبه جاي آن تنوين كسره مي گيرد "داعٍ ".

نكته3- اسم مفعول از فعلي كه خودش متعدي است مثل مُستخرَج يا بواسطه يك حرف متعدي شده مثل : مغضوبٌ عليه ساخته مي شود  .

نكته4- كلماتي همچون حاجّ، دالّ ،خاصّ اسم فاعل از فعل مضاعف بوده واز ريشه (حجَّ) (دلَّ ) (خصَّ) مي باشد.

نكته5-هكذا (ص 38 )مركب شده از( ها ) حرف تنبيه ، كاف تشبيه و ذا اسم اشاره

نكته6-عبارت لات َحينَ مناص  (ص38) : به معني زمان ، زمان گريز نيست .تشكيل شده از: لاتَ: حرف مشبهه به ليسَ ،عامل ، مبني بر فتح.

حينَ:اسم،مفرد،جامد،نكره،معرب،منصرف، صحيح الاخر /خبرلاتَ ومنصوب . اسم آن محذوف  مي باشد. اسم وخبر لاتَ حتما بايد معناي زماني داشته باشد

نكته7-عبارت واحُزناه (ص48) وا حرف ندا از باب ندبه (اظهار اندوه)كلمه ي بعد وا اسم مندوب كه انتهاي آن (هاء سَكت) آورده شده است . اين يكي از اقسام منادا با اسلوب ندبه مي باشد .

نكته8-  أفعل التفضيل در عربي كاربردهاي متفاوتي دارد :

الف-اگر بعد از أفعل اسم تفضيل يك اسم نكره بيايد.در ترجمه معادل صفت عالي فارسي ترجمه شده و براي مذكر ومونث ،مفرد و جمع يكسان بكار مي  رود. أنتَ أَفضلُ كاتبٍ  - أنتم أفضلُ كُتابٍ

ب-اگر بعد از افعل التفضيل مِن بيايد معادل صفت برتر فارسي است و همواره مفرد مذكر بكار مي رود . هذه الشجرة أطول من تلك ،إنّه مُنشغلٌ بمسائلَ أكبر مِن قضيتك.

 ج- اگر اسم تفضيل همراه "ال" بكار برده شود با اسم قبل از خود مطابقت مي كند . هي الفضلي ، هو الأفضل

 د- گاهي بعد از افعل التفضيل" مِن" مي ايد  ولي مفهوم تفضيل نداشته و به مفهوم سنجش ميان دو چيز نيست. معمولا در اين حالت بعد از آن فعل مضارع منصوب به "أن" مي آيد .أنت أعقلُ مِن أن تكذبَ = تو عاقلتر از آني كه دروغ بگويي .

نكته9-كلمه اوّل ومونث آن أولي  اسم تفضيل مي باشند.هم چنين كلمه ي خيرو شر اگر به معني خوبتر و بدتر باشند اسم تفضيل هستند.گرچه بر وزن أفعل وفعلي نيستند مثال: إنه شرّ مخلوقٍ(ص36)

نكته10-دقائق جمع مكسر وغير منصرف بوده ،داراي نقش مضاف اليه ومجرور به فتحه  واعرلب آن فرعي است.

  

منابع : مبادي العربيه جلد4

موسوعه صرف ونحو

معجم قواعداللغه العربيه

گروه عربي  متوسطه اداره كل آموزش و پرورش    شهر تهران

                                                                              (آذر 90)